Joh. 17, 11b – 19

Het Woord dat Liefde is

Jezus, jij bid hier voor jouw leerlingen. Dat zijn wij ook! Wij mogen ons daaronder scharen en naar jou luisteren, alsof je hier met en voor ons bid, naar jouw Vader. Ik wil jou helemaal goed kunnen horen. Daarom moet ik vragen stellen. Wat bedoel je precies met: ons bewaren in jouw Vaders Naam? Je herhaalt dat meerdere keren. Jij uit daarmee, dat jouw leven niet van jouwzelf is. Dat je niet enkel op eigen kracht hebt geleefd, maar dat jij je richting, je moed, je trouw, je liefde van diegene, die jij je Vader noemt, krijgt. Je zegt ook meerdere keren, dat jij ons gekregen hebt. Maar jij hebt ons geroepen! Jij hebt ons zelf uitgekozen! En toch zeg jij ‘gekregen’. Jij hebt ons jou niet toegeëigend. Jij hebt de Stem van jouw Vader gevolgd, door ons te vragen. Niet uit jouwzelf alleen. Jij zegt, dat wij enkel één kunnen blijven, als jouw Vader ons bewaard in Zijn Naam. Toen jij nog leefde heb jij zelf steeds de eenheid tussen je leerlingen bewaakt. Maar na jouw dood, kon dat niet meer. Je moest het overlaten aan je Vader en dat deed je. Je vertrouwde ons aan Hem toe, maar dat deed je pas nádat je ons, jouw leerlingen toen en nu had ingewijd, in die verbintenis. Waartoe deed je dat? ‘Opdat wij jouw vreugde volledig zouden bezitten.’ Díe vreugde wil jij verspreiden. Naar ons en naar iedereen. En door ons heen, weer naar anderen. Zodat jouw vreugde van de Vader te kennen en je met Hem verbonden te weten voor de wereld niet verloren gaat! Jouw Boodschap: het koninkrijk der Hemelen is nabij. Jij hebt ons het Woord van jouw Vader meegedeeld. Over welk woord gaat dit? Het is het woord waarmee alles begon: dat in den beginne was en waar alles uit is voortgekomen. Het Woord dat Liefde is, waardoor een mens kan worden wie die is. Dat oproept tot Broeder- en Zusterschap, zodat de eenheid bewaard wordt. Dat richting geeft; op pad stuurt: Ga je weg! Dat leert ontdekken wat verantwoordelijkheid is, en dat uitdaagt om (Gods) verbond te maken…. Dát Woord; dat Jezus tot vlees en bloed heeft gemaakt, heeft voorgeleefd en daarmee binnen handbereik heeft gebracht. Om het te kunnen leren doen, ermee te oefenen. Om het te bewaren, om het steeds weer terug te kunnen zoeken als we er weer van zijn afgedwaald.

Want het is niet simpel te doen en vol te houden. Het is niet voor niets, dat er ook haat wordt opgeroepen tegen jou en diegenen die jouw volgen. Wij hebben jouw gebed heel hard nodig, Jezus. Om zelf niet van de wereld te worden, terwijl we er wél in zijn. Om toegewijd te blijven aan de waarheid. De waarheid die alles vraagt om geleefd te worden. Niet de waarheid van de feiten, maar de waarheid van de liefde, die zichzelf kan onder ordenen, omwille van eenheid. Dat is te horen in Handelingen: hoe de leerlingen met elkaar enkele belangrijke criteria vaststellen, waar de opvolger van Judas aan moet voldoen, hoe zij dan samen bidden tot de Vader, met Hém de verbinding maken, dat het lot gooien en eensgezind achter de uitslag gaan staan. Dat was niet gebeurd zónder dat ze zich verbonden hadden in een gezamenlijke gerichtheid op de Vader. Dit gebed van jou Jezus, roept op tot een reactie. Dank voor jouw bidden, dank voor jouw zending van de twaalf, zodat het Woord van jouw Vader in leven kon blijven tot de dag van vandaag. Wij houden jouw gebed nodig, maar zullen het ook meebidden, naarmate we groeien in verbinding met jou en jouw Vader. Opdat de vreugde van jou, doorgegeven blijft worden in de wereld die dit zo broodnodig heeft.